Obsluga techniczna
ALFA TV

Informacje dla rodziców

 

 

 

 

Lista dzieci uczęszczających do "Zielonego Przedszkola" w roku szkolnym 2010/2011

1. Barczyński Paweł

2. Bonarska Aleksandra

3.Budziński Michał

4. Budziach Wiktor

5. Cempa Filip

6. Dragan Julia

7. Glubs Jakub Michał

8. Ignasiak Marcin

9. Jóźwiak Bogumiła

10. Kłossowska Zuzanna Alicja

11. Malinowski Paweł

12. Miczkuła Ewelina

13. Mocarska Jagoda

14. Nowak Anna

15. Pawłowski Krajan

16. Pleń Amelia

17. Pomagalski Mateusz

18. Rabenda Paweł

19.Stawicki Hubert

20. Szkarapata Dobromir

21. Truskowski Adam

22. Wojcieszek Błażej

23. Wojcieszek Maciej

24. Wójcik Oskar

25. Zięcina Nikodem

Lista rezerwowa:

1. Piskorz Julia

2. Barczyński Filip

3. Mocarska Gabriela

4. Mocarska Justyna

5. Wiśniewska Martyna

6. Borkowski Igor

7. Skiba Maciej

8. Kuświk Hubert

9. Sitarska Oliwia

10. Stańczak Marcin

11. Łapecińska Amelia

 
Zarządzenie Nr 32/2010
Wójta Gminy Bielice
z dnia 21 maja 2010 r.
 
 
w sprawie ustalenia przerwy wakacyjnej w punkcie przedszkolnym „Zielone Przedszkole”.
 
 
 
            Na podstawie art. 31 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.) ,zarządzam, co następuje:
 
 
§ 1. Ustalam przerwę wakacyjną w punkcie przedszkolnym „Zielone Przedszkole” od dnia
       19 lipca 2010 r. do 13 sierpnia 2010 r. włącznie.
 
 § 2. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia.
 
 Wójt Gminy Bielice
Zdzisław Lech Twardowski
 
                    
 Drodzy rodzice pamiętajcie, że jesteście domowymi terapeutami swoich dzieci . Zapobieganie i korekcja wad wymowy, to również w prostej zależności zapobieganie ewentualnym trudnościom czy niepowodzeniom szkolnym, bowiem zawsze dziecko źle mówiące popełnia błędy w pisaniu, a kiedy słabo czyta może mieć trudności w rozumieniu tekstów lub przejawia zahamowania w spontanicznym wypowiadaniu się.
Etapy rozwoju mowy
 
                Rozwój mowy uwarunkowany jest genetycznie, zależy od wrodzonych właściwości organizmu człowieka, ale możliwy jest jedynie w kontakcie ze środowiskiem społecznym, z innymi ludźmi. Jest to proces, w którym współgrają czynniki biologiczne i społeczne. Nie przebiega on u wszystkich dzieci jednakowo. U jednych szybciej, u innych wolniej. Niejednakowa jest też kolejność przyswajania sobie przez dziecko poszczególnych głosek. Stopień rozwoju mowy zależy od wpływu środowiska oraz psychofizycznego rozwoju dziecka.
W rozwoju mowy wyodrębnia się cztery okresy:
         okres melodii (0-1 rok życia),
         okres wyrazu (1-2 rok życia),
         okres zdania (2-3 rok życia),
         okres swoistej mowy dziecięcej (3-7 rok życia dziecka).
Normą rozwojową jest, jeśli dziecko w wieku;
           0-1 roku – komunikuje się z dorosłymi za pomocą krzyku, głuży, gaworzy, wymawia pierwsze wyrazy: mama, tata, baba;
           1-2lat – używa prawie wszystkich samogłosek z wyjątkiem nosowych
(ą, ę) oraz wymawia niektóre spółgłoski (p, b, m, t, d, n, k, ś, ź, ć, dź, ch). Pozostałe zastępuje innymi. Wypowiada się jednowyrazowo: np. pomidor – midol, kaczka – kaka;
           3 lat – porozumiewa się prostymi zdaniami, wymawia wszystkie samogłoski i spółgłoski (p, pi, b, bi, m, mi, n, ni, f, fi, w, wi, t, d, n, l, li, ś, c, ź, dź, k, g, gi, ki, h, j ł ) Zdarza się, że w trudnych wyrazach głoski mogą być opuszczone bądź zastępowane innymi głoskami.
Głoski; s, z, c, dz zaczynają być wymawiane twardo , chociaż bywają jeszcze                                      zastępowane przez głoski;ś, c, ź, dź.
                           Głoski; r wymawiana jest bardzo często jako; l.
                           Głoski; sz, ż, cz, dż są wymawiane jako ; s, z, c, dz, bądź ś, ź, c, dź. 
                          Należy pamiętać, aby nie naśladować wymowy dziecka, gdyż wypowiedzi osób                    dorosłych są wzorem, według którego dziecko uczy się mówić. 
           4 lat – Dziecko rozumie i wykonuje nasze polecenia, także i te, które zawierają wyrażenia przyimkowe( na, pod, do, obok, przed, za, obok).Dziecko 4-letnie zadaje bardzo dużo pytań, podyktowanych ciekawością świata, są precyzyjne. Dziecko pyta np. co to?, jaki jest?, po co to? Dlaczego tak się dzieje? Pyta o znaczenie nowych, niezrozumiałych wyrazów i zjawisk. Na wszystkie pytania dziecka trzeba odpowiadać cierpliwie i wyczerpująco. W ten sposób pobudzamy rozwój intelektualny dziecka i proces rozwoju mowy. Charakterystyczne dla tego okresu jest tworzenie przez dziecko form analogicznych do używanych wyrazów tzw. nedonizmy ( np. biegacz- osoba, która biegnie) Nie należy tego utrwalać . Zawsze po takiej wypowiedzi trzeba podąć dziecku prawidłową nazwę. Głoski s, z, c, dz powinny już brzmieć twardo i ( podobnie jak głoski; ś, ź, c, dź) wymawiane ze złączonymi zębami.(język nie powinien wsówac się między zęby). U niektórych dzieci mogą pojawiać się głoski; r oraz; sz, ż, cz, dż, pamiętajmy jednak o tym, że ich wymawianie jako; l oraz s, z, c, dz, jeszcze w tym okresie jest normą. Mowa ulega dalszemu doskonaleniu;
           5-6 lat – wymawia głoski sz, ż, cz, dż, r;   W tym wieku wypowiedzi dziecka przyjmują formę wielozdaniową. Dziecko chętnie opowiada o tym, co się działo w przedszkolu, na spacerze, potrafi opowiedzieć obejrzany film. Pytane o znaczenie słów potrafi je wyjaśnić. Opisuje przedmioty podając ich cechy. W swoich wypowiedziach dziecko uwzględnia kolejność zdarzeń i zależności przyczynowo- skutkowe. Agramatyzmy znikają.
           7 lat – ma utrwaloną poprawną wymowę wszystkich głosek oraz opanowaną technikę mówienia.
 
 
 
Drogi rodzicu, zapoznaj się z profilaktyką logopedyczną
 
Przyczyny zaburzeń mowy
   Dziecko musi się uczy mowy , tak jak wielu sprawności, które przeradzają się w umiejętności. Jednak poziom mowy, tak jak i wielu innych sprawności np. ruchowych czy manualnych, bywa u dzieci w przedziale 3-7 lat bardzo różny. Są dzieci, które zaczynają mówić wcześnie i ich wymowa jest prawidłowa i takie, które w wieku 7 lat wypowiadają się nieprawidłowo, a ich wymowa jest niewyraźna i bękotliwa. Przyczyną takiego stanu może być;
·         zbyt długie karmienie butelką,
·         zbyt długie ssanie smoczka,
·         ssanie kciuka,
·         dłużej utrzymujący się katar,
·         przerośnięty trzeci migdał,
·         problemy z przerośniętymi migdałkami podniebiennymi,
·         infantylny sposób połykania,
·         wada zgryzu lub uzębienia,
·         osłabienie słuchu fizycznego,
·         zbyt krótkie wędzidełko podjęzykowe lub wędzidełka wargowe
·         wczesna próchnica zębów mlecznych,
·         opóźnienie lub zaburzenie słuchu fonematycznego,
·         mała sprawność narządów artykulacyjnych,
·         nieprawidłowe oddychanie,
·         rozszczep podniebienia i/lub warg,
·         zaburzenia emocjonalne,
·         nieprawidłowe wzorce mowy.
Zalecenia dotyczące wczesnej profilaktyki
                       W trosce o prawidłowy przebieg rozwoju mowy dziecka rodzice powinni podejmować         odpowiednie działania profilaktyczne. Ważniejsze zalecenia dotyczące wczesnej profilaktyki to:
         Wypowiedzi osób z najbliższego otoczenia powinny być poprawne. Do dziecka należy mówić powoli, wyraźnie. Należy unikać języka dziecinnego (spieszczania) w trakcie rozmowy z dzieckiem.
         W okresie kształtowania mowy dziecko nie powinno kontaktować się
z osobami, które mają wady wymowy, ponieważ wadliwa wymowa otoczenia wywołuje i utrwala wadliwą wymowę dziecka.
         Dziecko powinno reagować na aktywność uczuciową i słowną otoczenia.
W przypadku, gdy brak takiej reakcji, można podejrzewać niedosłuch. Konieczna jest wtedy kontrola lekarska.
         Dziecka leworęcznego nie należy zmuszać do posługiwania się ręką prawą w okresie kształtowania się mowy. Naruszanie w tym okresie naturalnego rozwoju sprawności ruchowej zaburza funkcjonowanie mechanizmu mowy. Prowadzi to często do zaburzeń mowy, a w szczególności do jąkania.
         Nie należy wymagać zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności na narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące słuchowo dźwięki mowy,
a zmuszane do artykulacji zbyt trudnych dla niego głosek często zaczyna je zniekształcać, wymawiać nieprawidłowo. Tworzy się u dziecka w ten sposób błędne nawyki artykulacyjne, trudne do zlikwidowania.
         Jeśli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę wymawiać, a nie robi tego, zasięgnijmy porady logopedy. Nie opierajmy się wyłącznie na niezbyt fachowych pod tym względem diagnozach lekarskich.
         Nie należy gasić naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagę, lecz słuchać uważnie wypowiedzi, zadawać dodatkowe pytania, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.
         Nie wolno poprawiać wymowy dziecka, żądać by kilkakrotnie powtarzało dane słowo, zawstydzać, karać za wadliwą wymowę. Hamuje to chęć do mówienia, a co za tym idzie w konsekwencji dalszy rozwój mowy.
         Wskazane jest częste opowiadanie dziecku bajek, czytanie, oglądanie wspólne filmów i rozmawianie na ich temat.
         Nie należy zaniedbywać chorób uszu, gdyż nie leczone mogą powodować niedosłuch, a w następstwie dyslalię lub niemotę.
         Jeśli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy (rozszczep warg, podniebienia, wady zgryzu lub uzębienia), konieczne jest zapewnienie opieki lekarza specjalisty, gdyż wady te są przyczyną zaburzeń mowy.
 
 
             Wiedza rodziców dotycząca rozwoju mowy dziecka, prowadzenie przez nich działań profilaktycznych, zwracanie się w porę do logopedy, z pewnością przyczynić się mogą do zapobiegania i eliminowania trudności mowy u dziecka, które jeśli nie są usunięte w porę, utrwalają się i z czasem stają się wadami wymowy.
 
 
                                                                                        Opracowanie: Logopeda szkolny- Marzena Zięcina
 
 
Zaproszenie 
Przedszkolaki z ,,Zielonego Przedszkola” wraz z wychowawcami
mają zaszczyt zaprosić
Rodziców
na uroczystość pasowania, która
odbędzie się dnia 13.05.2010r.
o godzinie 13.00 w ,,Zielonym Przedszkolu” w Bielicach
 
 
 
A w miesiącu kwietniu … 
- wiadomość dla rodziców
W miesiącu kwietniu dzieci z „Zielonego Przedszkola”, będą realizowały następujące tematy kompleksowe:
 „Pierwszy raz w Przedszkolu”, „Poznajemy się bliżej”, ”Kształtowanie nawyków higienicznych i kulturalnych”, ,, Dbamy o przyrodę i zdrowie’’
Głównym celem realizacji programu w miesiącu kwietniu jest:
- Łagodne przystosowanie dziecka do warunków przedszkolnych, jak również integrowanie wszystkich dzieci w grupie.
- Wdrażanie dziecka do współdziałania w grupie podczas zajęć i w zabawie, zgodne i bezpieczne zabawy w świeżym powietrzu.
- Rozpoznawanie swojego znaczka identyfikacyjnego i przestrzeganie stałego rytmu dnia.
- Nawiązanie pozytywnych kontaktów między dziećmi i pracownikami przedszkola.                         
-  Wdrażanie dzieci do samodzielności w zakresie czynności samoobsługowych.
-  Wyrabianie nawyków higienicznych i kulturalnych.
- Szanowanie przyrody.
W naszym przedszkolu będziemy również w miesiącu kwietniu obchodzić: Dzień Ziemi oraz Dzień Służby Zdrowia.
Przewiduje się również następujące wycieczki: zwiedzanie całego otoczenia szkoły (boiska, placu apelowego, placu zabaw, otoczenia wokół szkoły), jak i budynku szkolnego w ramach integracji przedszkolaków z dziećmi ze szkoły.
 
 
Plan dnia obowiązujący w ,, Zielonym Przedszkolu’’ od dnia 07.04.2010r.
 
 
6.30 Rozświetlone wszystkie hole, OTWIERAMY już przedszkole.
 
 
Czy na dworze deszcz czy słońce do przedszkola pędzą brzdące.
 
6.30-8.30   Przyjście dzieci do przedszkola.
                  Gry i zabawy ogólnorozwojowe, zabawy ruchowe.
                  Zabawy indywidualne w kącikach zainteresowań.  Zabawy integrujące grupę.
 
                             Już niedługo jest śniadanie, więc się przygotujcie na nie.
                             A wie o tym, mały duży, że śniadanie wszystkim służy.
 
8.30-9.00  ŚNIADANIE                                                                                                                                      
                 (mycie rączek przed posiłkiem i zwrócenie uwagi na kulturę zachowania się przy stole)
 
Teraz jest czas malowania małych cudów wytwarzania.
 Spotykam się z piosenką, wierszem, wiele rzeczy poznam jeszcze.
 
9.00-12.15   Zajęcia dydaktyczne, realizujące podstawę programową wychowania 
                    przedszkolnego. Zajęcia plastyczne, muzyczne, język angielski itp.
                    Spacer, zabawy dowolne na placu przedszkolnym lub w sali, zabawy ruchowe.
                     Zajęcia z ekologii realizowane przez partnera Narodową Fundację Ochrony Środowiska                                                 
                    w Szczecinie.
 
Przed obiadem myję ręce albo nawet jeszcze więcej.
Obiad dobrze przyrządzony-każdy jest zadowolony.
 
12.15-13.00 OBIAD
                    (mycie rączek przed posiłkiem i zwrócenie uwagi na kulturę zachowania się przy stole)
 
Dla maluchów pora snu a dla innych zabaw stu.
 
13.00-14.10 Leżakowanie.
 
Podwieczorek zjadam sam, ,,smacznego’’, ,,dziękuję’’- mniam mniam.
 
14.10-14.45 PODWIECZOREK
                     (mycie rączek przed posiłkiem i zwrócenie uwagi na kulturę zachowania się przy stole 
                      mycie ząbków po posiłku)
 
                      
                                   Dziś się jeszcze zabawimy albo bajkę usłyszymy.
 
14.45-16.30   Zabawy ogólnorozwojowe. Praca indywidualna z dziećmi.
                       Rozmowy kierowane na tematy zgodne z zainteresowaniami dzieci.                             
                       Zabawa ruchowa. Słuchanie opowiadań nauczyciela na podstawie literatury  
                        dziecięcej. Utrwalenie poznanego materiału.
 
 
 W naszym przedszkolu czas szybko leci .
Do domów już idą z rodzicami dzieci.
 
 
   15.00 -16.30  (możliwość odbierania dzieci z przedszkola)
 
 
16.30 Już jest cicho. Śpi przedszkole. Pociemniały wszystkie hole
 
 
 
 
"Pierwsze dni w przedszkolu ”
            Pierwsze dni dziecka w przedszkolu to trudny okres i sprawdzian dla dzieci  i rodziców. Proponujemy kilka bardzo prostych, lecz istotnych rad dla rodziców, którzy niejednokrotnie motywowani miłością i rozstaniem, utrudniają swoim postępowaniem spokojniejsze zaakceptowanie przez dziecko nowej w ich życiu, bardzo stresującej sytuacji.
Zakładając, iż decyzja o oddaniu dziecka do przedszkola jest przemyślana i umotywowana, musimy założyć i być przekonani, iż nikt nie będzie chciał go skrzywdzić, a dziecko będzie miało doskonałe możliwości dalszego rozwoju. Szybciej i w lepszych warunkach rozwinie ono bowiem: samodzielność, sprawność, umiejętności manualne i techniczne, poznawanie otoczenia, kształtowanie systemu wartości. Dzięki doświadczeniom zdobywanym w grupie szybsza i skuteczniejsza będzie edukacja społeczna. Dobrze przygotuje się do następnego etapu życia jakim będzie szkoła. Zatem mając takie umotywowanie i przekonanie myślimy o dziecku i o tym jak mu pomóc w trudnych chwilach, a nie o sobie i swoich emocjach.
            Prowadząc dziecko do przedszkola przez cały pierwszy okres należy podkreślić dumę z jego postawy oraz z tego, że jest mądre, odważne i że doskonale da sobie radę. Znalezienie odpowiednich argumentów wspierających pewność siebie u dziecka jest sprawą ogromnej wagi. Nasz maluch, podobnie jak my wchodząc do nowego środowiska musi być dobrze zmotywowany, zarówno co do pozytywów pobytu w przedszkolu jak i co do poczucia własnej wartości.
            Pożegnanie powinno odbywać się z uśmiechem, bez łez i smutnych spojrzeń, bez zbędnego przedłużania samego momentu rozstania. Niedopuszczalne jest kłamanie dziecka- „ mama tutaj w szatni poczeka na ciebie ” lub „ zaraz po ciebie wrócę ” . Pobyt rodzica w sali z dzieckiem tylko niepotrzebnie przedłuża jego niepokój oraz utrudnia nawiązanie kontaktu z nauczycielką oraz innymi dziećmi. Najkorzystniej jest po przebraniu pozostawić dziecko pod opieką nauczycielki, która najlepiej zorganizuje mu wejście do grupy. Rodzic pozostawiając dziecko musi być przekonany, iż nie stanie się dziecku żadna krzywda                    i dlatego nie powinien wykazywać zdenerwowania ani niepokoju. W przeciwnym wypadku dziecko nie rozumiejąc, dlaczego mama jest zdenerwowana, podejrzewa, że jemu coś grozi            i wtedy żadne argumenty nie będą skuteczne. Spokojne, zdecydowane rozstanie sprawia, że nawet bardzo rozpaczające dziecko szybko uspokaja się, oswaja i nawiązuje kontakt                      z rówieśnikami. Jeżeli dziecko w pierwszych dniach płacze przy rozstaniu, ale potem chętnie się bawi z innymi dziećmi, bierze udział w zabawach, jest aktywne w grupie, zjada posiłki wówczas możemy być pewni, że po krótkim czasie nie będzie miało żadnych problemów.
            Bywa dość często tak, iż po pierwszych kilku dniach bardzo chętnego pozostawania w przedszkolu dziecko zaczyna płakać i protestować. Zaspokoiło bowiem ciekawość poznawania nowych zabawek i nie ma ochoty rezygnować z indywidualnego sposobu na zabawę oraz nie chce akceptować dzielenia się z innymi, ustępowania, podporządkowania zasadom grupowego życia. Jeśli chodzenie do przedszkola jest dla dziecka koniecznością należy być konsekwentnym i nie okazywać wahania. Po- woli zrozumie ono, że przedszkole jest jego obowiązkiem i pobyt stanie się przyjemnością, z której nie będzie chciało zrezygnować nawet w weekend.
Codzienne problemy
            Ubranie dziecka winno być dobrane do wieku dziecka, aby nie sprawiało kłopotów. Dla maluchów najkorzystniejsze są spodnie z gumkami. Unikajmy spodni i spódniczek na szelkach lub z guzikami. Bluzki i sweterki muszą być łatwe do zdejmowania i lekko przechodzić przez głowę. Dobrze jest pod bluzkę założyć koszulkę z krótkim rękawkiem. Buty i kapcie bez wiązania lub na rzepy. Dla maluchów należy zostawić zapasowe ubranie na przebranie, gdyż zdarza się, iż dziecko zajęte zabawą zapomni o potrzebie fizjologicznej.
                        Istotnym problemem jest dla wielu dzieci leżakowanie. Poobiedni odpoczynek zalecany jest szczególnie dla 3 i 4 –latków. Pozwala na wyciszenie, relaks, odpoczynek po kilku godzinach hałasu, zajęć i zabawy. Często dziecko widząc odpoczywających kolegów i koleżanki z czasem chce robić to samo. W sprawie leżakowania rodzice z góry powinni zdecydować za dziecko i je do swojej decyzji przekonywać. Zdecydowana postawa rodziców bardzo ułatwia usunięcie problemu.
            Rozmowy z dzieckiem o przedszkolu są koniecznym elementem edukacji i wyrazem zainteresowania problemami dziecka. Mimo pośpiechu trzeba znaleźć chwilkę, aby dziecko mogło opowiedzieć o spędzonym dniu, o swoich problemach i radościach. Należy pozwolić, aby wyraziło własną opinię na temat przedszkola, pani i innych dzieci. Istotne jest, aby zauważać pozytywne efekty edukacji i rozwoju dziecka i chwalić je za to. W żadnej społeczności , więc także w przedszkolu nie uda uniknąć się konfliktów. Należy pozwolić dziecku się wyżalić i podtrzymać je na duchu, a jeszcze lepiej razem przedyskutować problem i wesprzeć dziecko albo podpowiedzieć rozwiązanie.
            Stały kontakt i współpraca z nauczycielkami winna być podstawą wiedzy o rozwoju i problemach naszego dziecka. Podstawowe informacje to – czy zjadło posiłki, czy dobrze się bawiło, jak wyglądają jego kontakty z rówieśnikami, czy umie współpracować w grupie, czy wykonuje polecenia, czy zdarzają się problemy wychowawcze. Należy też rozmawiać o rozwoju dziecka. Uwagi i opinie nauczycielek mogą czasami niemile zaskoczyć, gdyż przyzwyczailiśmy się lub nie widzieliśmy problemu. Popełnicie ogromny błąd, jeśli założycie negatywny stosunek nauczycielki do dziecka. Proponujemy założyć, iż przedszkole jest naszym partnerem we właściwym kształtowaniu osobowości naszego dziecka. Trzeba zastanowić się z czego może wynikać problem i jeśli nie zgadzamy się lub nie zostaliśmy przekonani należy powrócić do rozmowy z nauczycielką lub dyrektorem placówki. Nie oczekujmy i nie wymuszajmy u nauczycielki oceny i porównywania z innymi dziećmi. Nie porównujmy prezentowanych prac i rysunków naszego dziecka i innych dzieci. Pamiętajmy, iż etap edukacyjny dzieci w wieku 3 do 6 lat charakteryzuje się indywidualnym czyli nierównym rytmem rozwojowym. Bywają bowiem w okresie przedszkolnym okresy dużych zmian oraz takie, w których zmiany następują bardzo wolno. Zatem ocenianie i przykładanie wzorców jest niedopuszczalne, a egzekwowanie jednolitych standardów jest nieuzasadnione. Postępy i rozwój dziecka należy widzieć w aktualnych jego możliwościach. Postępy zaś mierzcie porównując co potrafi teraz z tym , co potrafiło dziecko wcześniej.
 
Bibliografia:
www.przedszkola.edu.pl/_publikacje07/DNI_ADAPTACYJNE.doc